TŁO:
Prądy impulsowe o niskiej częstotliwości (LPC) i prądy przemienne o częstotliwości kilohercowej (KAC) są stosowane klinicznie w celu zwiększenia skurczów mięśni. Skuteczność leczenia można zwiększyć, wybierając parametry stymulacji, które wywołują najsilniejsze skurcze przy minimalnym dyskomfortie i zmęczeniu.
CEL:
Celem tego badania było porównanie maksymalnej indukowanej siły (siły wytwarzającej siłę) skurczów, zmęczenia mięśni i dyskomfortu związanego z LPC oraz z 3 KAC różniącymi się częstotliwością i czasem trwania modulacji impulsów.
PROJEKT:
Była to próba powtarzanych pomiarów, z losową kolejnością bieżącej prezentacji.
OPRAWA:
Badanie przeprowadzono w laboratorium fizykoterapii na Uniwersytecie w Hajfie.
PRZEDMIOTY:
Uczestniczyło 26 ochotników bez upośledzenia, w średnim wieku 27,4 lat (SD = 5,0, zakres = 21-45).
INTERWENCJA:
Wszystkie prądy były stosowane w oddzielnych sesjach do nadgarstków prostowników każdego przedmiotu. Prądy składały się z LPC z częstotliwością impulsu 50 Hz i 3 KAC z częstotliwością nośną 2,5 kHz, w tym impuls „rosyjski prąd” (RC) modulowany przy 50 Hz z 25 cyklami na impuls i 2 prądy modulowane przy 20 lub 50 Hz z 10 cyklami na impuls.
POMIARY:
Maksymalna indukowana elektrycznie siła izometryczna, całka siły 21 elektrycznie indukowała kolejne skurcze i rejestrowano stopień dyskomfortu.
WYNIKI:
Rodzaj prądu nie miał wpływu na siłę skurczu. LPC był najmniej męczący, a RC był najbardziej męczący, z dwoma innymi KAC mającymi pośredni efekt. Stopień dyskomfortu był wyższy w przypadku modulacji KAC przy 20 Hz.
WNIOSKI:
Gdy komfort, siła i zmęczenie są rozpatrywane łącznie, LPC jest korzystny. Na zmęczenie indukowane elektrycznie ma wpływ liczba cykli na sekundę, a nie liczba impulsów na sekundę.
